a tale of our 3 cats

Laatste

Juul….

Juul, Jules, Juulke…… de naam is al eens eerder de revue gepasseerd. Insiders weten dat ik eerder al twee katers heb gehad die de naam droegen, beide Noorse boskatten. De eerste werd niet oud door natte F.I.P., erg bruut om zo’n jonge veelbelovende prachtvent, samen met zijn broertje te laten gaan omdat ze beide niet meer te redden waren. De tweede Juul heeft een bewogen maar mooi leven gehad. Dit ventje stal m’n hart toen ik op zoek was naar een zwarte Noorse Boskat, een verfrommeld scheel kijkend kuiken van een kitten……………..later bleek hij hartstikke smoke te zijn, leuk en bijzonder, net als z’n karakter. Hij heeft me laten lachen, vertederd, prachtkittens cadeau gedaan, heeft me diep beroerd en is mee geweest op m’n eigen achtbaan die m’n leven toen bracht. Zijn laatste jaren heeft hij samen met zijn zoon Pieke doorgebracht bij ontzettend lieve vrienden waar hij uiteindelijk ook is gestorven.

Het is beknopt, de beschrijving, maar het geeft een beetje aan waarom de naam Juul niet zomaar een naam voor me is.

Zo komen er ook weer nieuwe dromen die uitkomen. Op 20 april 2015 is als laatste van het nest een zwart Solid Ragdoll katertje geboren in het oosten des lands, samen met 4 seal of chocolate point (moet nog blijken) kittens. We hebben hem de naam Juul gegeven en hopen hem na 20 juni te mogen verwelkomen bij ons thuis. We worden regelmatig op de hoogte gehouden en voorzien van foto’s en dat maakt de belevenis des te levendiger en nog leuker. Vandaag kreeg ik bericht dat hij, als laatstgeborene, de eerste is die de oogjes heeft geopend en al aardig door de bench heen tiefelt. Het voelt goed, de voorpret, het hele fijne contact met de eigenaar, alles eigenlijk. Kan me niet meer verheugen dan dat ik het nu doe op de komst van dit bijzondere ventje.

11114254_906242666106309_2997598737044595020_nIMG-20150424-WA0001

Juul in the middle……

Solid Ragdoll

solids

Ja, die bestaan ook…..

Maar eerst even de geschiedenis van de erkende Ragdoll…. (credits http://www.catteryragdoll.nl/page/rag-doll )

De Ragdoll is ontstaan in Amerika in de jaren ’60. Ann Baker is toen begonnen met een witte Angora-achtige poes. Deze kat, Josephine, was van Ann Bakers buurvrouw. Josephine had vaak kittens die allemaal wild waren. Op een bepaald moment werd Josephine door een auto aangereden maar zij overleefde dit ongeval. Josephine werd overgebracht naar de plaatselijke Universiteit waar haar leven werd gered. Toen zij genezen verklaard was ging Josephine weer naar huis en kreeg zij korte tijd later weer kittens. Deze kittens waren echter anders dan voor het ongeluk. Deze kittens waren zeer lief, erg speels en totaal ontspannen. Ook waren ze dol op menselijke aandacht. Josephines eigenaar wilde van de kittens af. Ann Baker vond dit gedrag, als ervaren kattenfokster, erg interessant en besloot enkele kittens mee te nemen. Buckwheat werd haar eerste kat.

Ann had een oudere zoon van Josephine geleend om een nieuwe lijn op te zetten in haar fokprogramma. Dit was een zwart bruine Pers met de naam Blackie. Tijdens de bezoeken aan de eigenaar van Blackie zag ze zijn broer, een indrukwekkende kater, ondanks zijn uiterlijke kenmerken van een Heilige Birmaan, maar was hij dat niet. Ook deze kater mocht zij lenen voor haar fokprogramma. Ann noemde deze kater Raggedy Ann Daddy Warbucks. Beide waren zoons van Joshepine maar volgens Ann van verschillende vaders.

De vader van Daddy Warbucks was onbekend zodat het moeilijk is om de oorsprong verder te achterhalen. Buckwheat, een effen zwarte poes, was een dochter van Blackie en Josephine. Zij had het uiterlijk van een Burmees maar met een dikke vacht. Naast Buckwheat kreeg Ann nog een poes, Raggedy Ann Fugianna. Dit was in feite een mislukte Bi-colour en haar vader was Daddy Warbucks.

Toen Ann Buckwheat en Fugianna in eigendom had en recht had op dekkingen van Daddy Warbucks, was de rest niet zo moeilijk. De basis voor het nieuwe ras was gelegd. Ann besefte dat de nakomelingen van deze drie grondleggers speciaal waren en noemde "haar" ras Ragdolls. In 1975 vroeg Ann patent aan op de naam Ragdoll.

Een Ragdoll is een forse kat. Ragdoll betekent letterlijk ‘lappenpop’, omdat de kat zich in de armen van zijn baasje echt laat hangen.

Zijn vacht is halflang, zijdezacht en klit normaal gesproken niet. Point Ragdoll kittens worden spierwit geboren waarna de kleuren langzaam duidelijk worden. Pas rond het derde jaar is hij uitgegroeid en uitgekleurd. Katers wegen dan tussen de 5 en 10 kilo, een volwassen poes weegt ongeveer 3 tot 6 kilo. Ragdolls vallen onder de pointkatten, Colourpoint. Dat wil zeggen dat de points, dus de oren, poten, staart en masker zijn gekleurd terwijl het lichaam lichter gekleurd is. Point Ragdolls hebben blauwe ogen. De kleuren van de Ragdoll zijn Seal, Blue, Choclate, Lilac, Red, Creme en Tortie, al deze kleuren komen ook in lynx (tabby) voor.

De Ragdoll komt voor in drie hoofdvariëteiten, namelijk Colourpoint, Mitted en Bi-colour.

De Solid of Self colored Ragdoll, ook non pointed Ragdoll genoemd, heeft een donkere vachtkleur gecombineerd met een groene, oranje, gouden of zelfs odd eyed oogkleur. Deze Solid Ragdoll wordt nog niet officieel erkend.

Ozzy

259319_171022872961629_92924_o

Negen jaar is hij bij ons, onze Ozzy (Jardine papegaai, Kongopapegaai, Poicephalus Gulielmi Gulielmi)…. Als groen kuiken van een half jaar kwam hij hier wonen. Om heel eerlijk te zijn als compensatie omdat we geen katten mochten houden in ons appartement toentertijd. Later bleek dit schijnbaar ineens wel te mogen toen we er achter kwamen dat andere bewoners wel katten hadden. Enfin, die katten zijn er ook gekomen maar het gaat nu even om Oz. Onze schat gaat een nieuw leven krijgen, die knoop hebben we nu definitief doorgehakt. Door tijdgebrek, nieuwe situaties, andere baan en jarenlang aankijken was nu de druppel daar, hij moet het beter gaan krijgen. Ik kan wel heel egoïstisch zijn en hem bij me houden maar dat gaat hem niets brengen.

Ik kan een boek vol schrijven over hem, z’n fratsen, z’n gebrabbel, hoe hij allebei de katten “Ypke” noemt, “Kusje” zegt om vervolgens “kom, dansen” zegt terwijl hij heen en weer bounced op z’n stok, z’n haat-liefde verhouding met Stan, mijn man….. de lachsalvo’s die hij vlekkeloos kopieert…..de lachsalvo’s die daarop weer volgen. Allemaal redenen om hem hier te houden maar ik wil meer voor hem, Stan ook. Nu onze tijden en ritmes zijn veranderd is Ozzy merkbaar aan het veranderen. Hij raakt gefrustreerd en niet zo’n beetje ook en ondertussen dwingt het me tot nadenken…. Eerder hebben we een soortgelijke situatie gehad maar hebben het nooit doorgezet.

Deze keer wel, met een brok in onze beider kelen en de nodige tranen. Oz krijgt de mogelijkheid om bij een vrouwtje geplaatst te worden en ik hoop zo dat het gaat klikken. Zondagochtend komt een hele aardige meneer langs en dan gaat Ozzy verhuizen. Mocht het niet klikken dan gaat deze meneer z’n best doen om een hele goede plek voor hem te vinden waar hij de aandacht en tijd krijgt die hij verdiend. Beter kan ik het me niet wensen en ik hoop dat we er goed aan doen. Van me af schrijven is even fijn, de pijn komt nog….

Even adem…..

Het afkloppen op naakt hout gebeurd nog regelmatig…… maarrrr, shhhht…. zeg het niet te hard….. tot nu toe gaat het redelijk ok met Yp. De Prednisolon is alweer een aantal weken geleden afgebouwd.

En ik denk ook dat dit nu de voorlopige realiteit is. Zodra er een inflamatie is, drukken we dat de kop in met de Prednisolon, korte kuur van hooguit 3 dagen, mits nodig. Soms 1 x 5mg en dan kijken hoe het gaat. Dit samen met een mix van Granatapet eend of/en garnaal droge brokken. De eiwitten waar het nu zonder al te veel drama goed op gaat. Hij heeft vacht terug gekregen, z’n gedrag is op zich prima…. prima donna zelfs.

Voordat hij deze allergie ontwikkelde was hij al een handfull, soms komt dat nu in alle glorie weer tevoorschijn. Al helemaal als Spot z’n sloopkogel act doet, prins Yp is dan not amused….. Maar ze slapen bij elkaar in de buurt. Dat is al heel wat.

Hou m’n adem even in, niet te lang, ongezond enzo …..Knipogende emoticon

10900244_838661556197754_8812417700707706826_o

Sjwieps, onze lat-kat

We vonden hem 23 juni, 8 weken oud ongeveer en heel erg bang. Helaas kon ik hem niet meenemen naar huis, had het graag gewild. Maar vanwege zieke Yp was dat geen goed idee. Hij woont nu bij m’n schoonouders, of andersom…… ze wonen nu bij hem. Een geweldig leuk beest. Onze lat-kat.

10481170_750296798367564_48098780942988378_n

Mag ik even vloeken……

Godnondedju….. en meer van dat.

Het verhaal van Yp begint nu langzaam een hopeloze vorm te krijgen. Na jaren op en neer gesukkel en de nodige euro’s verder lijkt het er nu op dat zijn allergie zowat elk eiwit betreft welk je maar kunt bedenken. Neem maar van mij aan dat nu alles wel zo’n beetje is geprobeerd. Eliminatiediëten, enkeleiwitvoeding, hypoallergeen, versvoeding…… elk sprankeltje hoop wat we hadden werd weer van de kaart geveegd door een nieuwe jeukuitbarsting met alle gevolgen van dien. “Extreem geval”….ik hoor het de dierenarts nog zeggen.

Eerder riep ik dat ik hem nooit meer aan de Prednison zou zetten. Helaas heb ik dat niet waar kunnen maken. Hij kreeg geen rust meer door alle jeuk en wonden waar hij nu weer vol mee zit. Yp krijgt nu een dosis van 2 tabletten, om de dag…. die tussendag is erg belangrijk! Hij moet de boel kunnen uitplassen en herstellen op eigen kracht. Zou hij elke dag een dosis krijgen dan is z’n lot zo klaar als een klontje.

Gelukkig is onze dierenarts ondertussen erg bijgedraaid en ziet ook dat Yp wel een heel uitzonderlijk geval is……. wisten wij al lang natuurlijk, op elk gebied. Afgelopen vrijdag is Stan hals over kop nog Prednison gaan halen omdat het te erg werd, gelukkig was Hanneke er zelf, degene die op de hoogte is van Yp’s situatie…………..ook zo’n gedoe, verschillende dierenartsen, steeds weer alles opnieuw moeten uitleggen en tegen dezelfde opgetrokken wenkbrauwen aanlopen. Voor de eerste keer in al die tijd kregen we het gevoel dat we nu echt serieus werden genomen, erg eigenlijk…….. maar toch voelde het goed. Ze vertelde Stan dat er nu onderzoek gaande is en ze met iets bezig zijn. Zodra er nieuws horen we dat. Fijn………. maar daar is Yp nu niet mee geholpen. Vandaar de troep maar weer. Het helpt hem nu maar ondertussen vermeubel ik m’n kat…….. kutgevoel.

Ik zou al m’n geld en tijd er tegenaan willen gooien om Yp weer terug te krijgen zoals hij ooit was maar het geld is op en tijd is betrekkelijk, ik jank niet vaak meer tegenwoordig maar hier om wel. Nog eens goed vloeken brengt dan ook weinig maar is wel verdomde lekker!

ypstaring

Spot

En dan hebben we natuurlijk Spot, ons lachgas. Hij is ondertussen een flinke aap geworden die regelmatig de tent verbouwd door z’n fysieke uitspattingen. Je zou toch denken dat ze een notie hebben van hun gewicht en kracht maar nee, Spot niet. Het is een beetje het idee van een bowlingbal in een flipperkast. Je wilt af en toe boos worden maar dat duurt nooit lang met dat inpaksmoeltje van hem. Dus ja, hij komt met heel veel weg. Zou je ook niet…….. ♥

2014-03-301