a tale of our 3 cats

Geen categorie

Toch jaloers….

Goodmorning all…..

Zo’n slechte kattenmoeder ben ik dus toch niet, na wat water onder de brug….en de nodige evaluaties. Spot is gewoon on-zet-tend jaloers EN een haantje. Dat gecombineerd met een simpele geest, oplossingen zijn dan al snel nabij. Onze uberblondie is ondertussen helemaal bijgedraaid. Aandacht is de sleutel! En rekening houden met z’n gewoontes is ook best belangrijk. Het heeft ondertussen weer een hele tijd geduurd en de nodige koppijn ervan heeft er ook wel ingehakt. Klinkt misschien allemaal belachelijk maar that’s the way we roll. Gaat voor nu weer helemaal prima met ze!!902561_517283465002233_782213034_o


Juul, dik een half jaar nu…

_MG_7686.CR2

DSC_0298~2


Juul….

Juul, Jules, Juulke…… de naam is al eens eerder de revue gepasseerd. Insiders weten dat ik eerder al twee katers heb gehad die de naam droegen, beide Noorse boskatten. De eerste werd niet oud door natte F.I.P., erg bruut om zo’n jonge veelbelovende prachtvent, samen met zijn broertje te laten gaan omdat ze beide niet meer te redden waren. De tweede Juul heeft een bewogen maar mooi leven gehad. Dit ventje stal m’n hart toen ik op zoek was naar een zwarte Noorse Boskat, een verfrommeld scheel kijkend kuiken van een kitten……………..later bleek hij hartstikke smoke te zijn, leuk en bijzonder, net als z’n karakter. Hij heeft me laten lachen, vertederd, prachtkittens cadeau gedaan, heeft me diep beroerd en is mee geweest op m’n eigen achtbaan die m’n leven toen bracht. Zijn laatste jaren heeft hij samen met zijn zoon Pieke doorgebracht bij ontzettend lieve vrienden waar hij uiteindelijk ook is gestorven.

Het is beknopt, de beschrijving, maar het geeft een beetje aan waarom de naam Juul niet zomaar een naam voor me is.

Zo komen er ook weer nieuwe dromen die uitkomen. Op 20 april 2015 is als laatste van het nest een zwart Solid Ragdoll katertje geboren in het oosten des lands, samen met 4 seal of chocolate point (moet nog blijken) kittens. We hebben hem de naam Juul gegeven en hopen hem na 20 juni te mogen verwelkomen bij ons thuis. We worden regelmatig op de hoogte gehouden en voorzien van foto’s en dat maakt de belevenis des te levendiger en nog leuker. Vandaag kreeg ik bericht dat hij, als laatstgeborene, de eerste is die de oogjes heeft geopend en al aardig door de bench heen tiefelt. Het voelt goed, de voorpret, het hele fijne contact met de eigenaar, alles eigenlijk. Kan me niet meer verheugen dan dat ik het nu doe op de komst van dit bijzondere ventje.

11114254_906242666106309_2997598737044595020_nIMG-20150424-WA0001

Juul in the middle……


Solid Ragdoll

solids

Ja, die bestaan ook…..

Maar eerst even de geschiedenis van de erkende Ragdoll…. (credits http://www.catteryragdoll.nl/page/rag-doll )

De Ragdoll is ontstaan in Amerika in de jaren ’60. Ann Baker is toen begonnen met een witte Angora-achtige poes. Deze kat, Josephine, was van Ann Bakers buurvrouw. Josephine had vaak kittens die allemaal wild waren. Op een bepaald moment werd Josephine door een auto aangereden maar zij overleefde dit ongeval. Josephine werd overgebracht naar de plaatselijke Universiteit waar haar leven werd gered. Toen zij genezen verklaard was ging Josephine weer naar huis en kreeg zij korte tijd later weer kittens. Deze kittens waren echter anders dan voor het ongeluk. Deze kittens waren zeer lief, erg speels en totaal ontspannen. Ook waren ze dol op menselijke aandacht. Josephines eigenaar wilde van de kittens af. Ann Baker vond dit gedrag, als ervaren kattenfokster, erg interessant en besloot enkele kittens mee te nemen. Buckwheat werd haar eerste kat.

Ann had een oudere zoon van Josephine geleend om een nieuwe lijn op te zetten in haar fokprogramma. Dit was een zwart bruine Pers met de naam Blackie. Tijdens de bezoeken aan de eigenaar van Blackie zag ze zijn broer, een indrukwekkende kater, ondanks zijn uiterlijke kenmerken van een Heilige Birmaan, maar was hij dat niet. Ook deze kater mocht zij lenen voor haar fokprogramma. Ann noemde deze kater Raggedy Ann Daddy Warbucks. Beide waren zoons van Joshepine maar volgens Ann van verschillende vaders.

De vader van Daddy Warbucks was onbekend zodat het moeilijk is om de oorsprong verder te achterhalen. Buckwheat, een effen zwarte poes, was een dochter van Blackie en Josephine. Zij had het uiterlijk van een Burmees maar met een dikke vacht. Naast Buckwheat kreeg Ann nog een poes, Raggedy Ann Fugianna. Dit was in feite een mislukte Bi-colour en haar vader was Daddy Warbucks.

Toen Ann Buckwheat en Fugianna in eigendom had en recht had op dekkingen van Daddy Warbucks, was de rest niet zo moeilijk. De basis voor het nieuwe ras was gelegd. Ann besefte dat de nakomelingen van deze drie grondleggers speciaal waren en noemde "haar" ras Ragdolls. In 1975 vroeg Ann patent aan op de naam Ragdoll.

Een Ragdoll is een forse kat. Ragdoll betekent letterlijk ‘lappenpop’, omdat de kat zich in de armen van zijn baasje echt laat hangen.

Zijn vacht is halflang, zijdezacht en klit normaal gesproken niet. Point Ragdoll kittens worden spierwit geboren waarna de kleuren langzaam duidelijk worden. Pas rond het derde jaar is hij uitgegroeid en uitgekleurd. Katers wegen dan tussen de 5 en 10 kilo, een volwassen poes weegt ongeveer 3 tot 6 kilo. Ragdolls vallen onder de pointkatten, Colourpoint. Dat wil zeggen dat de points, dus de oren, poten, staart en masker zijn gekleurd terwijl het lichaam lichter gekleurd is. Point Ragdolls hebben blauwe ogen. De kleuren van de Ragdoll zijn Seal, Blue, Choclate, Lilac, Red, Creme en Tortie, al deze kleuren komen ook in lynx (tabby) voor.

De Ragdoll komt voor in drie hoofdvariëteiten, namelijk Colourpoint, Mitted en Bi-colour.

De Solid of Self colored Ragdoll, ook non pointed Ragdoll genoemd, heeft een donkere vachtkleur gecombineerd met een groene, oranje, gouden of zelfs odd eyed oogkleur. Deze Solid Ragdoll wordt nog niet officieel erkend.


What’s next?

IMG_4416

In het vorige blog schreef ik over de Prednison en de Allerderm Spot on voor Yp. De Prednison maakte een zooi van z’n vacht, Één grote klit werd het, dat heeft hij nog nooit gehad. Z’n ondervacht was stug en dof en die heb ik met veel pijn en moeite los weten te pulken, kammen, zagen. Lullige is dat je elke keer als je een beestje pijn of iets akeligs moet aandoen om hem te helpen, het zijn vertrouwen begint te verliezen in je. En dat doet wel een beetje zeer, “love hurts”, zeggen ze dan. De Prednison geef ik hem ondertussen niet meer, nooit meer !! De wetenschap dat ik m’n kat langzamerhand aan het vermoorden ben gaf me een misselijk gevoel. Ook al heeft hij dan minder jeuk en genezen de wonden. Uiteindelijk krijgt hij er iets van waar hij niet overheen komt. De Allerderm Spot on leek iets te doen, de jeuk werd iets minder maar z’n huid werd droog en schilferig, hele witte vlokken kwamen er af. Zekerheid dat het aan de Allerderm lag heb ik niet, ook omdat de Prednison nog aanwezig was in z’n lijf.

We zijn met alles gestopt en zijn overgestapt op homeopatische capsules, Aller’g Free. Geen zooi meer. Wel moet hij deze elke dag slikken. Het zijn flinke jongens, die capsules, maar ik krijg ze er redelijk handig in. Jammer is dat Yp me nu wel enorm in de smiezen houdt om te kijken of ik weer met zo’n onding kom aanlopen. Hij blijft lief, dat wel, maar het vertrouwen is een beetje weg naar mij toe. Het goede nieuws is dat hij nu stabiel lijkt en z’n eigen onhebbelijke zelf weer is Knipogende emoticonHet resultaat na 3 weken deze capsules ondertussen……. Op z’n kale kippennek, borst en rug begint weer haar te komen en z’n huid doet weer normaal. Het gaat heel erg langzaam maar het krabben is tot een minimum beperkt nu. Op zich allemaal goed maar je gelooft me ondertussen wel als ik zeg dat ik het vertrouwen ondertussen ook wel een beetje kwijt ben. Het wordt een grijze plaat ondertussen maar ik blijf ‘em afdraaien, we wachten weer af.


Allerderm Spot on

IMG_4437Het ging een aantal maanden goed met Yp.

Hij had weinig jeuk en kreeg weer een prachtige winterjas. Tot een maand of twee geleden, weer likken en krabben met grote kale plekken tot gevolg. Toch maar weer Prednison? Zo gezegd zo gedaan. Een kuur van 3 dagen en daarna weer om de dag en afbouwen.

Vandaag komt via de post weer een nieuw uitprobeersel binnen. Allerderm Spot-on, dit zijn pipetjes die je rechtstreeks op de huid aanbrengt. Het goedje belooft herstel van de huid die aangedaan is door allergische reacties. Het lijkt er op dat de Prednison de ontstekingsreactie binnen de perken heeft weten te houden maar dat blijft afwachten, en dan nog blijft het symptoom bestrijding.

Ondertussen blijf ik me afvragen hoe het komt dat Yp toch opnieuw reageert terwijl het goed ging, alweer een tijdje. De voeding is niet veranderd, hij krijgt alleen maar brokken van hetzelfde merk en samenstelling. Ik begin langzamerhand de dierenarts te geloven toen ze zei dat we waarschijnlijk een uitzonderlijk extreem geval hebben. Nou, op naar het volgende experiment…….


Look who’s doing better now!

Het lijkt er op dat Yp nu eindelijk beter gaat. De haren om z’n neus, hals en ogen zijn weer terug. De voeding die hij nu krijgt zorgt ervoor dat hij nog minimaal krabt en likt. Van de Prednison is hij af, ook de wondzalf en spray hoeven we niet meer toe te dienen. Hij krijgt nu alleen nog Orijen vis zonder ook maar elke ander dierlijke toevoeging zoals in eerdere brokken waar dan toch nog gevogeltevet in zat. Hoop dat dit zo doorgaat!

IMG_3894